Ne Hale Geldik

NE HALE GELDİK

Sonunu düşünmeden, onca kalpleri kırdık

Hangi birine sorduk, elimizden kayarken

Esrarı çözülmeyen, beyinlerdeki sırdık

Oysa gözlerde horduk, sırtımızı dayarken

Harlattık alevleri, nefretin yeli ile

Tutuşturup her yeri, köz ettik bile bile

Hakkından gelemezken, işimiz oldu hile

Her yürekte sırf korduk, etrafına yayarken

Taş olan kalplerdeki, sevgi ise uzaktı

Bağlanmaktan korkutan, kıskacıyla tuzaktı

Uğruna göz yaşları, boşu boşuna aktı

Neden bu kadar zorduk, yerimizde sayarken

Karşılık veremedik, aşkla bakan gözlere

Hep kulpunu arayıp, inanmadık sözlere

Öyle çok yanıldık ki, bakmıyorken özlere

Nice seveni yorduk, gönülleri bayarken

Yarınları süsleyen, ne çok hayaller yıktık

Umutları yok edip, zorla zindana tıktık

Kendimize hak verip, su üzerine çıktık

Geceler gibi morduk, hep gözleri boyarken

Nesrin Önem

Çanakkale