Bir Köşede Az Bırakmalı Bir Parça

Bir Köşede Az Bırakmalı Bir Parça

Hep aynı kalıyor dostum yalnızlığımız

Sana dost diyorum sözleri yalnız bırakmamak için

Yaramız hep kanıyor

Gözlerimizde yine gelmeyenin hasreti var

Beklerken sevinçlerimiz boğuluyor

Ya bizde bir eksiklik var

Ya tamlarımız tam değil

Ya da neyse devam etsin gitsin

Gittiği yere kadar

Mevla’m bir yerde açtırır mevsimlerimizi

Açmayan çiçeklerimiz coşkumuzla açtırır

Beklemek gerekir de

Beklemek zıplatır havaya

Varmak gerekir anlamaya

Ah sıkan o bağı var ya boğazı sıkar gibi

Gevşemesini beklemek gerek

Nasıl ne söyleyerek

Haydi diyerek anlasa haydi ’den

Sığsa bu beden bu âleme o an sıkıntıya düşerken

Akıl lazım dostum akıl

Kıymetini bilerek

Savurmamak gerek etrafa alın diyerek

Bir köşede az bırakmalı bir parça

Yoksa gerisi zor sanki yakan bir kor

Mehmet Aluç