Canına Yandığım

Ben öyle süslü

Cümleleri pek beceremem.

Oysa kalktım,

Süslü cümlelerle şiir yazdım sana.

Hem de;

Buram buram hasret kokan sözlerle 

Yalvardım.

Gel dedim sevdiğim gel.

Çok kırgınım canına yandığım çok.

Yere göğe sığdıramadığım sen,

Beni bir hoşçakala sığdırdın.

Söylesene yatarken yastığa

Huzurluca

Koyabiliyor musun başını?

Yumduğun  o gözlerini,

Sabaha açacağının

Garantisi var mı?

Bir dakika sonra ne olacağını kestirebiliyor musun?

Oysa hala beni kırmaya devam ediyorsun.

Bak ben dokunamıyorum sana ama,

Sözlerim dokunsun.

Kırgınım canına yandığım çok kırgınım.

Çünkü seni,

Başkasını severken gördüm

Gözlerinin içine bakarken,

Akıp giderken,

Nasıl kıydın bana?

Tahammülüm

Bu kadarda çok değil sevdiğim.

Bir gün sana kırgın göçersem

Bu dünyadan.

Bir daha başını kaldırıp

Bakabilecek misin gökyüzüne?

Affedebilecek misin kendini?

Mezarımın başına gelip 

Sulu gözlerle affet diyebilecek misin?

Ben seni sana bıraktım.

Seni vicdanın affetsin.

Bak ben dokunamıyorum sana ama,

Sözlerim dokunsun.

Kırgınım canına yandığım çok kırgınım.

Çünkü ben seni,

Başkasını severken gördüm

Her gece Allah'ın her günü,

Bir umutla bekledim seni.

Bana ayıracak bir dakikan yoktu,

Ama başkasına bir ömür harcadın.

Baskasına gül açtın,

Bir gün hiç sevilmediğin bir yürekte,

Kim vurduya gideceksin.

Kırıldığım yerden,

Kırmasınlar seni.

Benim kadar yanmasın canın.

Çünkü sen kaldıramazsın.

Bakmaya doyamadığının,

Başkası tarafından kırıldığına şahit olursun.

Kırılan onla birlikte sen olursun.

Ah benim bir türlü kıyamadığım!

Canım dediğim.

Bak ben dokunamıyorum sana ama,

Sözlerim dokunsun.

Kırgınım canına yandığım çok kırgınım.

Çünkü ben seni,

Başkasını severken gördüm