Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Meh Pâre

Meh-pâre





İlahi bir sabırla, yürürken izlerinden
Zay olmuş bedeninde, önce kefenin soldu
Emanet bu canımla, canela gözlerinden
Dalarken derinlere, gözlerim yaşla doldu



O debdebeli günler, nasıl da çabuk geçti
Hayat sanki bir sınav, nihai bizi seçti
Ayrık otu dururken, merendi bizi biçti
Ardından acımayıp, aşkı gömenler oldu



Şimdi sensiz yüreğim, sığmıyor hiçbir yere
Gururum ayak altı, düşerken pare pare
Ne düşüşler yaşadım, senden sonra kaç kere
Meh-pâre'm diyen dilin, artık mazide kaldı



Bu cansız bedenimde, soluyorken biçare
Yusuf'su bu güzellik, silinmesin yok yere
Her adımda bin çığlık, her yanım yara, bere
Saadet denen o şey, bilmem kime kuruldu



Araf'lardayım şimdi, kalbim karanlık çukur
Meyûs bu halim ile, kalmadı bende huzur
Feri çekilmiş gözler, şimdi öylesi mahmûr
Mûnise'm derken dilin, mevt seni benden aldı.


Kardelen
06.10.2020
1998 yılında kaybettiğim eşime ithafen..

Sözlük;
Mûnise;Hayat yoldaşı, can yoldaşı.
Meyûs:Üzgün, kederli, karamsar, umutsuz.
Fer;Gözde canlılık, güç, parlaklık.
Zay:Kayıp, boş.
Zay olmak;Zayi olmak, yitik, kaybolmak.
Debdebe; Görkem, gösteriş
Meh-pâre;Ay parçası, güzel.
Mevt;Ölüm.
Cenela;Gözlerinin güzelliğinden içtenliği okunan, ela göz.
Merendi;Bir biçki aleti, tırpan.
Nihai;en son, sonuncu.
Mahmûr;Ağırlaşmış göz, baygın göz

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 12
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Meh Pâre

KARDELEN KARDELEN