Adaşım Fikret Sami Kardeşime Laf Attı

Adaşım Fikret Sami Kardeşime Laf Attı

(Hece olmadı Serbest Grokemen dalında girdim)

Adaşım Fikret Sami kardeşime laf attı

Atışmada attığı lafı kafamı yardı

Haydi bre dedim bende atışmaya gireyim

Okuyayım az dedim atışma içine aldı

Girme dedim gönlüm araya ezilirsin

Dedi girmezsem gönlüm ne süzülürsün

Dedim haydi gir gününü de görürsün

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Bende elbet ninni söylemiyorum

Atışamaya gireyim diyorum

Dayak yersem de düştüm diyorum

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Vardan olan varını verir

Kul olan malından verir

Şair dediğin canından verir

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Dedim aşığım muhabbet edek

Var olanı varlığıyla ortaya serek

Ayrılığa gayrılığa ne gerek

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Açayım dedim gönül pınarını aksın suyu

Güzel olan atışmaya girmektir bu gönlün huyu

Ne olur sizlerde açarak gömmeyin kuyu

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Atışmayla gönlün dili çözülür

Güzel olan sözler sazın telinden dökülür

Elbet az yazdıklarımla maharetimde gözükür

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Selam verdim üstatlarıma Ankara’dan

Muhabbetle olalım dedim buradan

Muhafaza etsin bizleri Yüce Yaratan

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Girmeseydim sinemdeki ataş yanardı

Güzel muhabbeti görmeseydim içim kanardı

Hece olarak yazamadım içime oturdu

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Ocaklar yanmasın dumanı tütsün

Yunusumuza şifanın yolu gözüksün

Sami kardeşimi neşe sevinç ile bürünsün

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Sözlerim hasret çekene değil muhabbet edene

Haydi kardeşlerim Rahmet ufukta bizlere görüne

Elbette ki nazlı yar görünür aşkla gönlünü örene

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Kul Mehmet’im kusurum varsa af gaf ola

Gönüller muhabbetten sonra hak huzurunda safa dura

Yolda kalmış dert çeken ararsa bizi yanında bula

Okuyayım dedim atışma beni içine aldı

Mehmet Aluç

 Şiiri dün yazmıştım ,bugün öğrendim Yunusumuz şifasına kavuşmuş.