İstanbul Ve Letafet

Ey uyku bilmez şehri latif!
Gül mü lale mi deseler
Goncayı beis eylerdim
Muzdaripsin geceden
Biliyorum ağlayışını
Tınılar yükseliyor
Mabedinde.
Aşiyanda uykudasın sen
Ne aşklarını yaşadın gönül sarısı.
Ne suların bulandı gül kurusu.
Vaftizli yüreğin
Kutsandın...
Futuhatında
Kızılı kuşandın…
Sen ki aşkları aşıkları
Gül bahçelerinde saklardın
Bir kemanın buğulu nağmesi,
Düşerken geceye
Nedim olursun şiirin gizinde
Bakışların hala ihtişam
Baki olup gök kubbede
Bir başka alaz ateşi dünden
Ahh !bir bakabilsem
Yedi tependen
Meşveret istemem yeter bana tınısı.
Haşimin sözünden.
Görüyorum ,duyuyorum…
Velinin gözünden.
Bin değil bir stanbul yeter bana

Denizdin abanoz renginde dünya.
Sen değil bizdin görüyordum güya.
Bir ağırlıK aşkım, düştü ki suya.
Hesab bilmem, diyorlar kümülatif…