Tam Ortasındayım

Sensizliğe bir şiir daha

Düşlerimin baş belası olduğu şu günlerde
Tam ortasında olduğum hayatın güzelliklerini göremiyorum
Bir yanımda uçurumun olduğunu çok iyi bildiğim halde
Sonu ne olursa olsun ondan da korkmuyorum
Kaçmıyorum,
Diğer tarafta sen varsın çünkü ve bana çok uzaksın
Ve her geçen gün kopuyorsun bizden
Biz diye bir şey yok dediğini hatırlıyorum bazen..
Nasıl beraber olduğumuzu göremediğini
Ve korktuğunu uçurumlarımızdan
Biz olmak yanımda olman değildir derken ben
Ve aralamaya çalışırken kapılarını
Sen ısrarla kapatıyorsun yüzüme
Baş belası düşlerimle kalıyorum ben yine

Elbette yanımda değilsin
Ve beni istemediğini biliyorum nasıl seni de istemiyorlarsa
Bu bir döngü, bir çıkma,z bu bir karanlığın ortası ama
Yalnızlık ya da sensizlik kadar zor değil
Ve işte uçurum dediğim şey; sensizlik hiç değil.

Dökülmüyorsa gözlerimden yaşlar
Kalbim hala istiyorsa seni
Anla ki kabullenemedim sensizliği
Uçurum diyordum
Soğuk bir rüzgâr geliyorsa o uçurumdan
İşte sen, ben ve biz
Bu rüzgârın savurduğu birer çaresiz,
Derbeder
Ve tüm arabesk şarkılardaki sıfatlardan

Bir şiir daha yazdım işte sensizliğe
Sensizlik daha ne kadar sürer
Daha ne kadar sürerse
Bilki, ben daha çok yazarım sensizliğe