Özlü Kısa Sözler

Aşk muhabbetsiz olmaz , yollarda inişsiz çıkışsız ...
Dinler yaşanmak için var , yaşamayansa akılsız !

Kalbimin tek ilacı reçetem , Rabbimi zikir ...
Neye yarardı akıl , olmasaydı eğer fikir .

Ne cennetini isteriz ne de cehennemi
Yeter ki göster bize , o güzel cemalini .

Ne doğduğun yaştasın , ne de olduğun yaşta kalacaksın ...
Seni yaratan Rabbini sen , daha ne zaman anacaksın ?

Elbisesi var üstünde , sayılır adamdan !
Anlayamaz , düşmeyense düşenin halından ...

Taşıyamaz oldum , gövdemde şu hoyrat başımı ...
İyilik etsem kötülük bulurum , kiminle paylaşsam aşımı .

Kardeştir ; iman ile amel birbirinden ayrılmaz ...
İman amelsiz , amel imansız bir işe yaramaz .

Azgın suya benzer nefis , dalgalandıkça bulanır …
Çıkar ortaya her şey , kir ve pislik üstte kalır .

Ne oldum dememeli , ne olacağım demeli …
Var ile yok’un arası soğan zarı zerresi .

Kabirlerde sessizlik var , ruhlarda da bekleyiş ...
Güzel şey olsa gerek , başka alemde diriliş .

Yıkık viraneye dönmüş , kalmamış bir gaye ,
Yaradan’ı inkar eden imansız divane .

İnsan ecele mi , ecel insana mı gider sanırsın ,
Alınyazını yazanı sen , nasıl da tanıyamazsın ?

Rızkı veren Allah , şükretmesini bilmeli .
Neylerse güzel eyler , her şey onun eseri ...

İnsan , sanki saat gibi kurulu bir zemberek ;
Ruh terk etti bedeni , gerçeği haber vererek ...

Bir elde beş parmak , hepsi uzunlu kısalı ...
Keserdim sol elimi ; görevi olmasaydı .

Ne kadar çalışırsan çalış , rızkın kadar görürsün
Ne hırslı ol nede cimri , sanma acından ölürsün .

Dolaşırken ensemde , ölüm denen hakikat ,
Otursam neye yarar , benim olsa payitaht .

Ne çektimse dilimden , ne çektimse dilimden ...
Konuşmamak her şeye , artık hayat felsefem .

Ölüm ; yok olmak demek değil başka bir aleme geçiş .
Korkulur öyleyse neden ? Niye bunca isyan , direniş ...

Pas tutmuş kalpler , zayıflamış iman ,
Maddede mana , manada yok insan ...

Mürşidim Kur’an , dostum ise Allah .
Der ; ümmetim , Peygamberim inşallah ...

Yoktur yarınımız , dünümüzü ararız …
Var isek bugün biz , değil zarar kardayız .

Yorulmuş bedenim hep dalgalarla boğuşur
Ruhum huzura ancak , ancak seninle kavuşur.

Bir hakikat var ki ; yatıyor o da yerde ...
Götüren gördün mü , cep var mıydı kefende ?

Nefisin her istediğin yapmamaksa marifet
Yatmış pusuya şeytan , bekler fırsat’ı ganimet .

Marifet sende mi , yoksa sana yazdıran Rabb’inde mi ?
Kuş çırpamazdı kanadını , sen de yazmaya elini ...

Ben dururum o durur , sanki gölgem mıhlanmış ,
Ruh çıkmış bedenden , geriye kalan yalanmış

Ömür ; meçhulde dolaşan iki yalın ayak !
Çalınır kapın zamansız , gün gelir tak , tak , tak .

Şükürler olsun ! Her şeyi yoktan var edene ,
Secdeler olsun ! Ölüyü de dirilten Rabb’e .

Bir değil ; bir kaç baş olsam da hep eğilsem secdeye.
Ağlasam günahlarıma , gündüzler kalır geceye…

Ey ! kimsesizler kimsesizi kimsesizlere sen varsın ...
Kimsesizim diyen kimseler , ben kimsesizim sanmasın.

Sev ; seni sevmeyeni de , yaratandan ötürü ...
Kırılmasın hiç gönüller , ne güzel şey hoşgörü .

Çıkmaz ki ; beynimden tabutun o gıcırtısı ...
Hiç kalır yanında , musiki ve sanatçısı .

Ölüm ; ölene kurtuluş , kalana ise zindan ...
Çıkacaksın yolculuğa , son araban tahtadan .

Kanat taksan solucana , uçar mı havada ?
Alimde ilmine yansın , takvada zayıfsa ...

Varılmaz ki hakikate , çekilmezse meşakkat
Yoldur ; hakikate giden kısacası Tarikat .

Söz bilirsen söze karış , söz söze benzesin …
Öyle bir söz söyle ki ; seni herkes dinlesin .

Dünya ; inanana cehennem , inanmayana cennet .
Gidilecek tek bir yol var ki , o da Kur’ân ve sünnet.

Fıtratın zinciri kopmuş ; edep , haya , ar , namus ...
Bedenler teşhirde , canlı kilo kavun ve karpuz .

Yoktan var edene nedir ki ; vardan var etmek ?
Sanma ki , ölen canlı tekrar dirilmeyecek …

Ben dururum o durur , sanki gölgem mıhlanmış !
Ruh çıkmış bedenden , geriye kalansa yalanmış ...

Kedi bakar ciğere , ciğer ise bakamaz
Akılsız fikir ise , hiç bir işe yaramaz ...

Yok ise kalplerde iman , yanamaz aşkla insan …
Gayesini bilmeyenler , olacak bir gün pişman .

Kalbidir Yasin-i şerif , kitabımız Kur’anın
Uzun olsun ömrü , kabrimde bir kez okuyanın .

Yürü ayaklarım yürü , yok sana bu dünyada rahat …
Yetişemezsin ardı sıra , taksanda arkana kanat .

Aydınlatır ortalığı , çıra yanar kül olur ...
Sevgisi dünya olanın , kalbi çabuk yorulur.

Almaksa çok kolay , vermek ise zordur
Titriyorsa eller , hayr’ın hep boş olur ...