Sözlerimiz Musallat Olana

Sözlerimiz Musallat Olana

Okuyup bilene olmamalı söz

Lakin hep onlara söylüyoruz duyan yok

Okumak duyma yetisini kazandırmadıysa

Okumaya ne hacet mirim kime versen kitabı bön bön bakar

Okumuş gibi yapar

Söylediklerimiz hep kaza yapanlara

Oysa ehil olmak için alınmaz mı ehliyet

Pazarda manavda satılmaz satılırsa olacağı budur

Önüne gelen ehil olduğunu sanır belgesini maalesef alır

Sözlerimiz insana musallat olana

Bakınca karşıda sanır cellat, babası

Az gülümse dersin taş yürekli anlamaz

Musallat olana musalla taşı paklar diyelim

Sözlerimiz zamanı tüketene

Tüketmek üzere yerine güzeli koyan yok

Sanki bitmez hazine zaman

Zamanın bir sonu var mahkemesi çetin zamansız yerin

Sözümüz eli tetikte olana

Tetikte elin olması değil etik

Biz ne söyledik onlar ne anladı bu kahpelik üstelik

Bir bir tükeniyorlar sancıları bundandır derim

Sözümüz doğru yolu eğri edene

Babanın yolu değil ey vicdansız bu ne edepsizlik

Zaten kendisi eğri yolu düzeltemez fark ettik

Eğri yürürken uçuruma düşer birde bakın üstelik

Sözümüz sözü aşkla tutkuyla sevene

Severken kalbi aşkla hakkı insanı değerli bilen zatlara

Aşk hepimizin'dir diye buyurur sofraya

Aşkla yol alır gülleri ekeriz sözle yollara

Aşkla varırız olduğu kadar bu yolda

Gönlümüz aşkla olur bir radar maşallah

Benden de bu kadar derim sizlere

Okuyan nasibini alır okumayan okumaz ne edelim yani

Mehmet Aluç