Mehtap

**********Hazansa ömrümün son senfonisi

**********Bakışlar konuşsun çalgılar sussun

**********Derin bir sessizlik sarsın her yanı

**********Ölümler konuşsun algılar sussun

1.

Kurumuş yaprakları koyuyoruz hayat defterlerimizin arasına

Sonra yaş yapraklar gibi düzgün kalmasını bekliyoruz

Olmuyor işte

Tel tel dağılıp dökülüveriyor zamanla

Boş işlerle uğraşıyoruz vesselam

Bıçak etkisi yapıyor bakışlardaki cam

Sudaki gölgelerin vicdanı olmuyor

Ey fırtına sessizliği

Sana da kucak dolusu selam…

2.

Şimdi

Perdesiz sahneler değişiyor

Sarmaş dolaşlığı özleyen limanlarda

Vefâdan yoksun çağ - elleri koynunda yüreği yangında –

Zaman tünelinde akıp gidiyor

Bir martı topluluğu -çığlık çığlık - haykırıyor tek başınalığımı

Dilim ayrı benim rengim koyu

Herkese çise düşüyor bana dolu

Titrek boşlukların ömürsüz hoşluklarıyla yaşıyorum mehtap

Yakamozlar aydınlatıyor(!) ruhumu

Yaldızlı akşamlar ısıtıyor(!) gönül kumumu

Âh mehtap

Melisler gideli yaban arıları birer melike

Ölemedik seninle şöyle bir

Tek teke

Dursun Tiftik