Sonsuzluk

Müspet bir rengi yoktu gök kuşağının

Bazen şerit değiştiren

Sehven ölmüş renklerin

Taslağı aslında içte saklı güneş

Feri sönecekse mevsimin

S/onsuzlukta aşka kucak açan

Sancağına sıkı sıkı sarılı bir hasrete

Çöken hüzün sarmalı.

Her aykırı düş

Her yanık mektup

Yazmadan geçer miydi sahi zaman?

Zehrini akıtan ömrün

Beyhude rüzgârına sinen

Efkârın serzenişi

Şimdi konuşlu tepede

Yarınsa düşkündü muadili ümide.

Anbean büyüyen ateş

Mutluluğu erteleyesi kıstırılmış

Bir gülüş

Acının bağdaş kurduğu rüküş

Bir zeminden firar etti edecek

Her zerresine talip güneş

Ay kadar mahcup

Yıldızlar kadar uzak nasıl soğuk

Her film karesi

Adadıkça ömrünü evrene.

Her kayboluş

Hikmetine sarılı aşkın

Nazenin gölgesini üstüne çeken

O perde arkasına saklanmış

Mahcup bir çocuğun gülüşü

İle açan çiçeklerden uzanan

S/onsuzluğa her bir katresi

Varlık kadar ketum ya da dilbaz

Öyküsünde özlemin

Dilediği kadar yaklaşan

S/onsuzluğun güftesi

T/aşkın mahiyette delip geçen göğsünü

Hüzünsüz geçmesi adına

Mevsimin adıydı bahar güneşi