Susku galoşları hüznüme örtü
Baykuş yığınıydı hırs öfke kini
Kader beni aldı bana getirdi
Kimse anlamadı hiç kimse beni

Kaç defa öldüm ben gece yarısı
Derin kederlerle izahsız acı
Cennet dürüyordu gayya sürüsü
Kimi bozacıydı kimi şıracı

Sevdiklerim kara yazgı gibiydi
Celladımın hepsi tapınağından
Çoğu infazlayan ezgi gibiydi
Henüz çıkmamıştı kılıçlar kından

Mısra hışırdattık gün gün öfkeli
Kapadık gözleri sabıra yattık
Bağırtılarıma dediler deli
Hain yarıştıran ağular tattık

Sözcükler dostlarım benle yürüyen
Onlar nefes bana onlar gökyüzü
İsmim hakikattir dünürüyüm ben
Mizân söyleyecek mutlak son sözü

Ömer Ekinci Micingirt