Sürmenaj Perspektifi

Elimde delil olsa

Önce karakaşlarının

Rimelini silerdim

Sonra bakışlarındaki

Sevda rüzgârını törpülerdim

Nasıl olsa başka limanlara evrilir

Bu!

İzsiz bir yazın son demi

Ne kaldı bilmiyorum

Gezintiden

Tozuntudan

Elimde sana dair

Çöpsüz bir zaman

Sürmenaj gözlerim

Dilim söz perspektifinde

Unut dağlarının/

Umut çırası gözlerime dikilen

Sevmiş miydin burayı

Ya da bura senin izlerin

Soluksuz bir gecenin

Avurdunda nefesin

İrkilir…

Olacaktı biliyorum

Tüm umut ettiklerim

Senli günlerin

Sensiz mabedi

Elimde kuş saçları

Son duasına oturmuş

Kıble taşı/

Yanık tenlerin

Soğuk kıştan bakışı

Düzelmez ağrıların

Hissiz demi/

Şimdi;

Duvaksız gelinlerin

Nirvana çağrısı

Tüllerinden kefen

Ellerinden hayat öpücüğü

Suratınıza balyoz gibi dikilen/

Ölüm karanlığı…

Bilin istedim/