Anne Duasında Saklı İken...

Düş sağanağına yakalanmış kıyamın esrarını koklayan rengine hasretim mutlu diyarların.

Sözcükler iken taban tepen aşkın kulvarında

Sağdıcı efkârın

Belli belirsiz bir ufuk ki çatık kaşlı

İstem dışı yaşın da firarında

Gözlerime doldu dolacak umudun heceleri

Gök mavisi gözleri annemin

Suskunluğumu dindiren o yeminde saklı.

Merhametin ve sevginin rüzgarı

Her çentik günü tırmalayan

Her dua huzura yuvarlandığım

Gecenin kısmetidir yazmaya durduğum

Şiirin gövdesine saplanan

İmgelerden kurtulmayı başaran kalemin

Bitimsiz niyazı

Ne de olsa düş çukurunda yüzdüğüm

Bir nimet ki soluduğum

Sözcüklere sürdüğüm iffet gibi

Meali hayatın

Takılı tekerinde yüreğin

Bir serenat misali dile gelen

Duyguların hürmet ettiği

Tozutan mevsim nasıl ki kibirsiz

Efsunlu bir tutam hüzne

Kucak açan mabedinde ömrün

Sarıldığım her dizede saklı

Mümin varlığıma doğan güneşi

Asla sonlandırmasın Rabbim.

Heceler yuvarlanırken taş ocağından

Yüreğin de pişekarı solmadan açmaya niyet eden

Şiir gibi yaslı

Çiçek gibi nazlı

Elzem bir dönemeç ki

Kaybolmanın ertesi

Gün yüzüne çıkan içimde saklı teselli.

Kat izi dünün

B/ölündüğü kadar ömrün

Nazarında heyelanlar sunan

Bilinmezin şerh düştüğü

Her satır başı

Olmalıdır doğumumun müjdecisi

Saniyeler ki asra tekabül eden

Sevdalı nameler yüreği aralıksız ihya eden

Meali elbet bilinmezin

Kayrasında saklanmış her düşün de gerçek olduğu

Çaresizliğe ışık yüreğe neşe

Pompalayan bir evren

Soluksuz yol aldığım evrelerden

Firar eden şu zemheri olsa bile

Sıcaklığını hissettiğim

Elbet saklı olduğum anne duasında

Göğe takılı kalp gözümün aralıksız soluğunda.

Sonlansın yeter ki

Hüzne biat hangi günde saklıysa hüzün

Varlığına delalet huzurun ve Rabbin

İçten içe yakardığım uzun gecelerin nezdinde

Yakarışıma sahip çıkan ulvi varlığı

Nazı niyazı sonlanmayan şu aciz benliğime

Aralıksız hicretinde duaların