Var Yok

Neyi seyrediyorsun sen öyle
Yukarıda ışık yerde karanlık
Gece çırpınır uyum içinde
Yaşamın yanıtsız darlığında
Kımıldayan bekleyişin azabı
Birisi var kendisi yok
Birisi var ama yok

Hayat boş bir gelenektir
Hayat barınacağın bir uykudur
Yok olmanın dışında
Yağmura şemşiye tutmaktır
Bunca kuruntu arasında

Şüpheli varsayımlar içindeyiz
Bir ses boşluğundan geçiyor
Bir görüntü kendini kaybediyor
Sesler ağlıyor kendi yanlızlıklarında
Tünemiş yaratıkları uyandırma
Cömertliğin saf havasını
Yok olmak çağların sessziliğinde
Viraneler uyanacak bu gece
Işık yere indiğinde

Bu yokluk yedi bitirdi bizi
Ne bulduk sanki inlemekten
Bakma boşuna aynası yok
Varlığın bedeni yok
Baksana dünya nasılda küçüldü
bak nasıl geçiyor mahşerin kapısından

Ne düşünüyorsun öyle
Dünya dediğin pusulu ayna
İşte büyük buluşma
Dört bir yandan akın akın
Ardına bakma sakın