Çekinik Suları

Sandım ki!

Bu bahar ellerinde çiçekler

Kanaviçeye duracak ruhun

Karşı tepelerden çiğ meltemi

Ağır işler buralarda zaman/

Önlük ceplerinde kuru karanfil

Yüzlerde elma gülüşler

Kaça çıkar bu badire

Kaçta atlatılır zemin

Yollarda…

Desem ki;

Bu çekinik suları

Bu geniş alan

Ruhuma salıncak

Ellerim çiçek kokar

Her Pazar

Her Salı

Ertesi/

Gülmekte var ağlamakta

Bu sonsuz gün diliminde

Sözlerimde kin arama

Dilimde zehir/

Kaç kez vursunlar beni

Kaça yazılsın

Adım…

Dönmese balıklar dönmezdi

Bu kirli derelerden

Mutlaka duruluktur

Özgürlüktür yüzleri

Kaç kez çekildi bilmiyorum

Avucumdan kayan ahlar

Dinlemez ki beni/

Vahalar…

Şimdi çekinik sularımdayım

Şiir aralarında betimleyim

Neyim/