Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Doğduğum Köyde

DOĞDUĞUM KÖYDE



Cemreler havaya düştüğü anda
Hareket başlardı doğduğum köyde
Yapraklar çiçekler dalda açanda
Baharı hoşlardı doğduğum köyde

Topraklar çekince nisan yağmuru
Paçalar tutardı tozu çamuru
Bahçesi, bostanı elde hamuru
Sıradan işlerdi doğduğum köyde

Çocuklar büyürdü tahta beşikte
Ayaklar üşürdü kara lastikte
Eğilip girilen evde, eşikte
Aşınan taşlardı doğduğum köyde

Yoklukla yoğrulup gurbete giden
Ellerin içinde kaybolup yiten
Ardında duayla yüreği atan
Analar, eşlerdi doğduğum köyde

Horozlar öterken sabah ezanı
Ocakta lahana, peynir kazanı
Sofrada var ise yoğurt ayranı
Dertleri boşlardı doğduğum köyde

Komşuya, büyüğe saygı başkaydı
Hastaya, düşmüşe kaygı başkaydı
Muhabbet dilinde görgü başkaydı
Yabanı dışlardı doğduğum köyde

Kimsenin kimseden saklısı yoktu
Kiminin ineği toklusu çoktu
Uçkura düşkünün haklısı yoktu
Kötüyü fişlerdi doğduğum köyde

Kızlar evlenirdi yakın çevreden
Yaşını geçmişse çıkar devreden
Gençlerin önünde askerlik neden
Yârini düşlerdi doğduğum köyde

Değirmen sırası geceye kalan
Çok vardı lüküste yağı azalan
Ekilen tarladan payını alan
Gökteki kuşlardı doğduğum köyde

Yıldızî değildi her şey bolunda
Denizin rüzgârı okul yolunda
Sınıfta yakmaya odun elinde
Üşüten kışlardı doğduğum köyde.


Nezahat YILDIZ KAYA

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 12
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Doğduğum Köyde

Nezahat KAYA Nezahat KAYA