Sen Varya Sen

Ellerimi kanatırcasına sıkan kelepçem
Ayağıma vurulmuş ağır prangam
Şubiçare kalbime zerre kadar sevgiyi çok gören
Gönül köprüme toplar atan
Sen…
Umut kalelerimi kuşatan
Beni deryalarda susuz bırakan
Neşe pınarlarımı kurutan
Pembe rüyalarıma giren kâbusum
Sen…
Özgür düşlerimi tutsak eden
Uçtuğum kanatlarımı kıran
Günlük güneşlik havada ufkumu karartan
Sınırsız emellerime sınır koyan
Sen…
Çilesiz başıma nice çileler çektiren
Mutluluk bahçesinde ızdırap yetiştiren
Aslında koskoca bir hiç olan sen
Sen var ya sen…