Dikiş İzi

Yalnızlığına ver gecenin ve yakamozların çağrısına kanma asla ve maviden örttüğüm o yüreğimde saklı iken mürekkebin izi bana bahşedilen yalnızlığımla kıyama durduğum her şiir vakti sadece bana içten gülümse.

Tüten yorgunluğun kıyılarında

İn cin top oynarken boş sayfanın mahzun çağrısı

Ve işte kıblemde saklı ne varsa

Yüklendim de geldim yanına.

Yansızlığıma ver acılarımı

Yandığım kadar varsın görmezden gel sen beni.

Bense bir saka kuşuyum

İçimdeki lahzada seken

Belki de bir biçerdöverim

Elbet şiirler biçtiğim yetmedi

Dizeleri dövdüğüm.

Bak, nasıl da kanıyor her biri:

Dizimde saklı dizelerin dikiş izi.

Ah, ben, dikiş tutmayan yüreğim.

Ve sen sessizliğin feleğinde gezinen.

Bir şiir oldum ve kondum geldim yüreğine.

O mağrur ve iç acıtan sessizliğine

Şiirler ektim ve dua ettim sessizce.

Mavidir benim mabedim

Acıdır benim matemim

Yalnızlık kokan içim dışım

Yatıya gelen hüzünle nasıl da hemhalım

Hem durduk yere sevdim seni ben

Yokluğunsa gizemimi tetikleyen

Varlığınsa şükür vesilem.

Sezilerim sızlarken

Sızan kan değil bak, sadece mürekkebi yüreğin

İçim aşk ve ruhumda saklı kalemin dokusunda

Hicvettiğim ömrün de büyüsü

Belki de en girift heceyim ben

Hecelediğim binlerce tebessüm

Ezan vaktidir sadece sızılarımın dindiği

Bu sefer itikadımla gözyaşlarımdan sızan

Ne çok acı ki sadece Allah katında saklı.

Mağduriyetim ömrün arka sokaklarında

Gel gör ki karanlıkta hiç gezinmedim ben

Sokaklar değil volta attığım

Sinen yüreğimde saklı kocaman bir zemin

Ettiğim de binlerce yemin

Sevdiğim kadar mutluyum ben

Sevecen olsa da içimdeki mevsim

Belki de sadece kendime öfkeliyim.

Endamlı hayallerimden geride kalan mı?

Yalnızlığı yaşatan cihanda saklı bir gizim

İştigal ettiğimse tavaf ettiğim haletiruhiyem

Bir nebze de olsa yazarken huzur bulduğum

Hazansa içimde saklı tek mevsim

Hüzün makamında serildiğim şu mahzen

Bilemezsin de nasıl uzağındayım mutluluğun.

Beni bana yakın kılan belki de tek serzenişin

Ve kayyum atanan sefil duygularım

Düş kokan mevsim

Diş bileyen kimse asla haz etmediğim

Lakin her an herkesi kolaylıkla sevebildiğim

Yanıp da sönen öfkem

Elbet saman alevinden

Çıkan yangında derdest olan haletiruhiyem

Elbet, asla akıllanmayacağım ben.