Paramparça

Hiçbir sarışının ,
Mavi gözlerine, etli dudaklarına değmedi gözlerim
Yani titremedi kimseye içim
Zaten kız öpmeyi öğretmedi kimse bana
Tek tek dolaştım yanlızlığımda,
Omuzlardan sarkan ipek saçlar arasında

Can Yücel in yurtsuz aşıklar mısralarında
Ayda yılda bir kaçamağım olur bu limanda
Şairliğim tutar beni yani
Kısa serin yaz akşamlarının bitmez tükenmez ufkunda
Bir sarmaşığın ay ışığında ölmesi gibi yani

Ve her gece sessizce bir sarışının düşüne
Zehir zehir ağlamak değildi bu
Oysa ne ihtişamlı kızlar geçti bu zavallı serseri yüreğimde
Örselendi aktı içim
Haylaz kızların gülüşlerinde