ANILARIN DENİZİNDE

 Şöyle dönüp nazar ettim mazi denen sabık vakte

Âtîye bir adım attım bağlı kaldım malum akte.

           Birer birer gelip geçti hafızamdan eski günler

          Ne bir eksik, ne bir fazla; saklı durur orda dünler.

 Arkadaşlık, komşuluklar... Muhabbetler, kırgınlıklar

Haz alınan iştiyaklar, hüzne salan yılgınlıklar...

           Ayırdılar bizi kamp kamp; “Sen faşistsin, sen komünist!”

          Yararlanan oportünist, karşı duran hür reformist!

 Milliyetçi olmak suçtu, ümmetçilik ayrı bir yol

Müslümandık bizler amma; ayırdılar, olduk kol kol…

           İlerici ve gerici yaftaları asıp boyna

          Dediler ki: ”İşte saha; gösterilen yerde oyna!”

 Çizilmişti bir çerçeve, dışarıya çıkış yasak.

Zihinlere hudut kondu, beyinleri sardı pasak.

           “Sağ-sol bitti, şükür!” derken, ortalığa salındı ırk;

          Bir tarafa Kürt konuldu, öbür yanda yer aldı Türk.

 Etnik kavga sürdürüldü yıllar yılı bıkılmadan

Milletime rahat yoktur bu kavgadan çıkılmadan.

           Lâz da biziz, Çerkez de biz; Kürt’le Türk’ün kaynağı bir!

          Birlik ile dirlik gelir, ayrılıklar dipsiz kabir!

 Her birisi ayrı âlem; yaşanılan bir sürü şey...

İz bırakmış derin derin... Ne günlermiş; hey gidi, hey!

           Anıların denizinde ağır ağır attım kulaç

          Altmış yedi yıllık ömrün izlerinde buldum ilâç.

 Muhacirim o günleri unutma ha, onlar sensin!

Unutma ki: Mahlûkatta unvanına “insan” densin!

         -muhacir bozkurt-

        Mustafa KÜTÜKCÜ

        16.05.2021 – DENİZLİ.