Kaybedilen Gece

Loş ışıkların altında
Gecenin karanlığına
El uzatan yorgun yürek,
Suskunluğunda geçen zamana öykünen şiirler
An gelir bu sesi de defterden siler.
Tükenen mürekkebin ıssız zikzakları
Karalanan bir ömrün iç çekişlerini dinler.
Saatler son kertede unutur
Boşlukta savrulan çığlıkları...
Ve kayıplar verilir ansızın gecede.
Sönerken yıldızlar
Yitirilmiştir artık sözler
Ve avuçlarda kalan
Kalıpta yaşatılan özlemler…
Kaybedildi geceler
Bir kelebek ömrüyle,
Bir kelebek ömrüyle
Koştular geceye.
Geceler, şimdi neredeler?
Işıklar söndü
Tükendi mürekkep…
Bir bekleyiş ki gecede
Kapanmadı gözler
Ve beklediler hep…

20/03/2010