Son Perde

Anılar bazen yaya bazen de koşarak

gelir gider aklımıza

bazen yüreğimizi kanatır geçer

bazen de mutluluktan el alıp

bizi sevda kılıcıyla ortadan biçer...

Sokaklarda top teperdik

Cemillere, Alpaslanlara, Sabri Dino'lara bakarak...

Kabiliyet olsaydı zaten kaparlardı bizi de

ya da oyuncu olsaydık

oynardık belki eski bir dizide...

Yine de oynuyoruz

ilk perdesi altmış küsur yıl önce açılmış

hayat sahnesinde

kapalı gişe filan değil ha

herkese açık

kimin ne nasibi varsa alıp gidecek

yönetmen gel bakalım dediğinde

perde sona erecek...

Sonrası...

yeter ki alkışlar olmasın

el açıp da bir dua kısacık

bir Allah razı olsun yeter de artar bile

kimseler düşürmesin dile...