Gönülde Fikirde Hissederek Yazanlar

Gönülde Fikirde Hislerde Hissederek Sancıyı Çekerek Yazanlar

Fikir sancılarımızın dermanı, aklımızda gönlümüzde silinmez izler bırakan son asrın ihtişamlı kahramanı olarak yer eden üstatlar Mehmet Akif, Necip Fazıl üstatlar gitti, geride izler bıraktı. Bozulmuş küflenmiş fikirleri ret ederek yerine taze fikirleri inşa ederek gittiler…

İman dolu gönüllerinde imanla haykırarak gittiler…

“Korkma “diyerek gitti…

“Medeniyet dedikleri tek dişi kalmış canavar” Diyerek gitti.

Aç kapıyı haber var,
Ötenin ötesinden.
Dudaklarda şarkılar,
Kurtuluş bestesinden.

Biz geldik, bilen bilsin.
Gönül gönül girilsin.
İnsanlar devşirilsin,
Sonsuzluk destesinden.

Necip Fazıl Kısakürek

İşte nadiren yetişen şairler vardır onların gönülde fikirde hislerde hissederek sancıyı çekerek yazarlar, fikri ve hayâllerinde yarınlara dair vücuda getirdikleri kutsi değerlerin manasıyla, yazar ve tesir eder, bu duygu ve hislerin coşkun olan heyecanını kelimeler anlatamaz ki burada birkaç söz ile tarif edilemeyeceğim kadar derindir, manalıdır anlamlıdır…

Cennetimiz içimde saklı dediler kaçmayın, açın kapısını bakın…

Dışınızdaki cehennem kaçtığınız söndürmediğiniz sürece yakar dediler…

Rengi simsiyah bir bulut gibi yağmur doluysanız yağın ya da gölge etmeyin dediler…

Ufalmasın yüreğinizdeki merhamet insanı sevmek dediler…

Yalnızlık kadar kalabalık kocaman bir hüsranı taşımayın gönlünüzde, hüsrana uğrarsınız dediler…

“Kötürüm olan düşlerim ve soytarı ölü nefsim ve bağdaş kurduğum bir hayal dünyası üstelik ta dört yaşından beri hayal kurmanın da fiyaskosu bildiğim zengin iç dünyam oysaki ben bir Hint fakiri gibi tutuşmuşum ve fakir sözcükleri peksimet tadında neşredip piştiği bir ocak misali aslında dünyanın da en zengin insanı olmaya kanat açmışım. Yıldız Gülüm”

İşte kelimelerle hislerle duygularla yaşayan ve yaşatan yazarlarımız, düşlerimize ortak olanlar, sancıları çekenler…

“Bazen öyle yaşananlar vardır ki, 

Para versen alamazsın, yorar ki… 

İnsan ruhu böyledir yok benzeri! 

Pürüzsüz çam ormanında yaşarsın: 

Yaylasında her an nefes alırsın, 

Düşünmeden yeşiline dalarsın, 

Ot rengine sadık, görsen fıtratı! 

Saffet Kuramaz”

“Uzun ince bir yola çıktım, yürüyorum,

Heybem omuzum da ya nasip diyorum,

Yüküm ağır biliyorum...! 

Teslimiyet var yolun sonunda,

Boynum kıldan ince bu yola,

İkrarla vuslata ermektir gayem...!

Karakız. P.Çetin”

“Farkına varmak farkındalık için yazanlar okurken aydınlanıyorum.

Yine de oynuyoruz

ilk perdesi altmış küsur yıl önce açılmış

Hayat sahnesinde

Kapalı gişe filan değil ha

Herkese açık

Kimin ne nasibi varsa alıp gidecek

Yönetmen gel bakalım dediğinde

Perde sona erecek...

Sonrası...

Yeter ki alkışlar olmasın

El açıp da bir dua kısacık

Bir Allah razı olsun yeter de artar bile

Kimseler düşürmesin dile...

Ahmet Zeytinci”

Bir zamanlar civandık aşk od ’una müptela,

Sevmeler bedavaydı yalnızlık def-i bela.

Sabaha uyanırken şebistan-i safa da,

Hançer-i aşkı tattık zül de gördük vefada.

Gülümsedik güneşe sevgiliyle tan vakti,

Hicranı def eylerken vuslatla yaptık akti.

Kötü söz söyleyene dil-i naçar eyledik,

Ağzımızı açınca hep güzeli söyledik.

Mehmet Fikret Ünalan

“Biz çok dolaşacaktık güneşin girdiği sokaklarda
Sevginin mihrabına adım adım yükselirken
Huzur yarım göründü vaktin darlığında
Zaman yıkıp geçti ısınan yürekleri
Vuslat anlarını çalıp gitti elimizden

Sevilay Çartık”

Ötekiler az ilerideydi uzak değildi, gönlümüz gibi kıraç tepenin arkasına saklanmamıştı yemyeşildi, o büyük gönül şehrine yürüyenler yürümeye devam ediyordu izleri takip ederek gidecekti.

Gözlerimin hendeğinde sırra mazhar olmuş perde
Bir kurtuluş arıyorum gülü hârsız olan yerde
Sen nerdesin âcizliğim âlemlerin şâhı nerde?
Say ki Şems'in Mevlâ'sına vardığı aşk hânesiyim
Say ki bir toz zerreciği yâhut inci tânesiyim

Güşta

Uçsuz bucaksız, masmavi gölün gönüllerin kıyısında muhteşem hecelerle duygu dolu gönlü hissiyle mavi dünyaları yazan Feride (Güşta)hanım kızımı ve diğer şiir yazan kardeşlerimin unutulan gülüşü yazdıkları eserleri ile anlatırken, bizler okurken aydınlanmamak mümkün mü? Tarihi satır satır anlamamız için yazan Sami kardeşim ve diğerler kardeşlerim, üstatların yolundan insan dair bir sevinç mutluluk katmak için adım adım yol alıyorlar, insanın yüzünün güzelliğini ruhunun taşırken güzelliğini anlatırken söylerken kanıtlamak eğiliminden öte, tatlı dille anlatanlara dış ve iç görünüşü anlatarak güzelliklerle dolu olmasını söyleyenlere bu yolda olanlara selamlar.

Mehmet Aluç

Not: Diğer kardeşlerimi unuttum sanmasınlar sıra ile giderken sizlerin eserlerine de dokunacağım, selamlarımla.