Ne Olduysa Oldu

Düşünmeden gitti yokluğunu bırakarak
Rengide onunla gitti penceremin
Bakasım yok evlere, sokağa
Tat yok,  hislerim komada
Bitti işte o güzel anlar
Hiçbir pencere düşünmüyor artık sevdayı
Hiçbir pencere onun gibi bakmıyor.

Gün, ay, yıl ve saatten soyutlandım
Ah nasıl ruh gibi kaldım
Kaldım ben; nereye gitsem peşimde yanlızlık
Nereye gitsem utkumu yitiriyorum
Başımın üstünden uçan sesler mızrak gibi
her yönden
Bu günki halim bu benim
Bu günki halimin dünü yok

Üç kutsal mum yanıyor odamda
Ben yokum gölgem var
Ey gölge, beni ona götür
Tavır yapma bana, beni anla
Beni götür bırak orda...

M.Y.