Sessiz Kalışlar

Yine yangın yeri evren

Ağaçlar suskun

Çiçekler boynu bükük

Kuşlar sakince çekildiler yuvalarına

İnsan ise ortada 

Çocuklar konuşmaya hasret

Sırtında yüklü cümleler

Beklemeğe bürünmüş ufacık yürek

Güzel günler göreceğiz

Sabret

Nice gönlü mis kokan insanımız vardı

Nur akan yüzler

Kaldı mı ki o eski toprak

Ölçülürdü söylenen cümleler

Şimdi onca insan var 

Başı göğe eren

Can yakmayı seven 

Karşısındakini suskun bilen 

Çeken bilir deriz ya hep

Sessiz kalışlarımız 

Bakışlar anlatsın isteriz

Haksızda değiliz

Sözcükler konuşur duyulmaz

Kalem çizer görülmez

Beden dile gelir anlaşılmaz

İşte bundandır

Sessiz kalışlarımız 

Dile gelir bir cümle 

Yanlışa çevrilir

Resimler gelir dize

Görmezden gelinir

Gözler anlatmak ister size

Devası bulunamaz denilir

Lakin

Çare çok, bulan yok

Korkar olduk nesilden