Mevsim Mevsim Anadolu

MEVSİM MEVSİM ANADOLU

İsterim ki insanlar mevsimler gibi olsun

Yaz iseler yaksınlar, razıyım ateşine

Kış ise üşütsünler, kar buz olup da dolsun

Karda yansıyan nurun kurbanım güneşine

İsterim ki insanlar mevsimler gibi olsun

Baharı bekleyene baharı müjdelesin

Tüm yürekler net açık, isimler gibi olsun

Analar bebeleri umut ile belesin

İsterim ki insanlar riyakâr durmasınlar

Bakar kör olmasalar görseler felaketi

Yüze karşı gülüp de arkadan vurmasınlar

Görünsün gerçek yüzü, anlaşılsın niyeti

Anadoluluyuz biz, geçmişimiz tertemiz

Mertçe ölüm isterim, namertçe ölünmesin

Aynı topraktan olduk, aynı vatandayız biz

Tek vücut yaşayanlar kalleşçe bölünmesin

Ey kardeş sanmayasın derdine duyarsızım

İnim inim inlerken insanın törelerden

Karşı çıktık ağaya, sanma ki kararsızım

İsterim kahkahalar yükselsin yörelerden

Dağlıca ’da ne oldu, neden kurudu yaprak

Kardelen çiçeğine birdenbire kan düştü

Harran’da ne oldu ki buğday sarısı toprak

İhanet kurşunuyla kırmızıya dönüştü

Coşari der, insanlar mevsimler gibi olsun

Yaz yazlığını yapsın, kaynasın tencereler.

Kış ise kışlığını, içimiz karla dolsun.

Bize beyazı sunsun buğulu pencereler

17.06.2021/Samsun

İbrahim COŞAR