Yaralı Kal Ol Sa Bile

Yaralı Kal(Ol)sa Bile

Aşığın bitmez hasret ile gönülde çilesi

Söylenmezleri nazlı yâr getirirse dile

Sabır büyük dostudur sevda ile kalesi

Dokunursa kem sözler düzelmez ki nafile

Gönül bu yine sever yaralı kal(ol)sa bile

Sessizlik girdap olur ne varsa alır içe

Vazgeçilmezdir o yâr aşkladır hep iç içe

Dikenler batar gönle bekler nazlı yâr biçe

Dokunursa kem sözler düzelmez ki nafile

Gönül bu yine sever yaralı kal(ol)sa bile

Mecnun yaralı düşer çöle varamaz göle

Vefasız yâr sevmezse ister ki sanki öle

Kısmet olmazsa eğer zordur bu insan güle

Dokunursa kem sözler düzelmez ki nafile

Gönül bu yine sever yaralı kal(ol)sa bile

Kul Mehmet’im üzülme bitecek olan zulme

Aşkı gönülde bırak ortadan sakın bölme

Sevmeyen abat olmaz sakın ola üzülme

Dokunursa kem sözler düzelmez ki nafile

Gönül bu yine sever yaralı kal(ol)sa bile

Mehmet Aluç-Kul Mehmet