Toplayamadık Açamadık

Toplayamadık Açamadık !

Sakladık sözleri gönül yastığının altına

Değerlenir sandık çoğalır dedik yanıldık

Dağıtmak söylemek içinmiş biz bilemedik

Toplayamadık gönül dünyasını biz dağıldık

Kapat dediler gönül kapısını yoksa üşürsün

Kapattık kapısını tek  kalınca itler saldırdı

Tek başına kovamadık param parça ettiler

Açamadık kapısını içinde tek başına kaldık

Gönlü kalabalık etme dediler karışır içi dediler

Kalabalık etmedik alay etti saldırdılar sevindiler

Kalabalığı aradık kapı dışarı etmiştik  gelmediler

Kalabalıksız içimiz boş kaldı heyhat dolduramadık

Kendi türkünü dinle diğerini dinleme dediler

Birlikte söylenen evrenseldi türkülerimizi bitirdiler

Gecemize aydınlıktı türkülerimiz karanlığa ittiler

Türkü ’süz kaldık gönülden habersiz bizi ettiler

Sakın yürürken etrafına bakma dediler oyaladılar

Oyalarken bizde ne varsa alıp utanmadan gittiler

Gittiler de geride bir eser bırakmadılar ezdiler

Etrafımıza bakacak yüz bırakmadan hançerlediler

Toplayamadık kırgınlıklarımızı içimize battıkça battı

Bulamadık güzel sözleri içimiz yandıkça yandı

Açamadık gönül kapısını tek başına içinde yaktı

Bir özürle yola çıktık özür dileyeceklerimiz kaçtı

Mehmet Aluç