Girdap

Şimdiden tükenip bitmekte geleceğim
Beni mutlu etmedi uğraşını verdiklerim
Gün doğumundan, batımına kadar
Ruhum bir teknenin yelkeni gibi ufuklarda
Asla, asla ulaşamaycağım amacıma.

Sancılar besliyorum umutsuz sancılar
Biliyorum ara mevsimlerin kısa sürdüğünü
Hiçbir şey vermeden alıp götürdüğünü
Kızgın bir anımda yıkıp yerle bir ettiklerim
Şimdi bir, bir beni hırpalıyor
Bir merhumun iç çekmesi gibi
Görmekle anlamak arasında  çektiklerim.

Alnımda bir yazı var karadan kara
Ne zor şey kuyuya düşüp çıkamamak
Tüm çabamı harcadım zaman yolunda
Hiçliği gördüm seneler sonra
Dönüyorum girdabın pençesinde
Sesimin holleri yankı vermiyor
Dalmış sulara heves yelkenim
Yalan rüzgarı boşa esiyor.

M. Y.