Manolyam

Manolyam

Ah kokulu çiçeğim manolyam

Açılsın ak göğsünde

Hep beyaz açılsın

Kırmızı açılmasın kan kırmızısı

Ürkütür kan beni göremem öyle seni

Mahcubiyetimde açarım kırmızı dersem

Aç kırmızı kırmızı aç

Ben batakta sana bakan

Ben baktıkça sen ol hep açan

Yoksa batarım

Sana baktıkça uzanır bana elin

Uzatma elini

Benimle batarsın

Ah manolyam

Çiçeğim

Ürker yüreğin beni mahzun görünce

Gözlerindeki endişeyi görünce

İri iri yağar şimdi yağmur

Çıkarım bataklığımda bir sel ile

Sel seni alır götürür mü

Yağmasın yağmur

 Sen kal

Ben kalayım bataklığımda

Sen aç gülleri ak koynunda

Uzaklardayız

Ah bir yaklaşabilsek birbirimize

Ben karaya çıkarken sen batağa batma

Kalalım yerimizde

Bu bakışınla kokun

Bana yeter

Hep seni sevmeliyim

Gölgen düşünce üstüme

Bir serinlik huzur doğar içime

Sana bunu anlatamam

Bak gözlerime anlarsın

Çıkarır beni aydınlığa

Bir odada olsaydım

Kapı çalsaydı

Gelen sen olsaydın

Belki bana naz yapacaksın

Yorgunum diyeceksin

Saracağım seni kollarıma

Kollarım ne kadar mesut ki seni saracak

Zaman seni bana

Beni sana gönderdi

Karşı karşıyayız işte

Ben bataklıkta

Sen karşımda açan bir çiçek

Bir manolya çiçeğim

Issızlığıma bir ses oldun açtın

Açtır ak sinende solmasın koklayayım

Bir kelebek olsam uçsam konsam kanatlarına

O masum bakışlarınla beni karşılasan

Sen ve ben manolyam

Çiçeğim

Mehmet Aluç