Sen Bana Varsan

Düldül dağında bir akşam üstü
Bir keklik ötmese sen bana varsan
Yeşil Derede ki o bir yiğin su
Çağlayıp akmasa sen bana varsan

Serindir şimdi o geniş koyak
Yaprağı nasıl titrer o büyük kavak
Sıcağın altında o ekşi somak
Burcu burcu kokmasa sen bana varsan

Dedemde sürmese atını yola
Çatağın ayrıldığı o iki kola
Heyikte verince mecburi mola
Yorgunluk atamasa sen bana varsan

Ceyhanı geçerken ayağı kayan
Çifte gelin kaybolmuş çığlıklar ayan
Ana babasının ettiği ağıdı duyan
Feryatlar dağlamasa sen bana varsan