Kimsesizler

KİMSESİZLER

Her yürek şaha kalkar görünce cevahiri

Töre denen gerçekte tüm hayaller zahiri

Yeter ki dokunsunlar yüreğin bam teline

Her aşkın öyküsü var, her öykünün şiiri

Tüm ürkek yürekleri sarsa aşkın kokusu

Sevdayı kabullenmez toplumun taş dokusu

Islanmaya razıdır çıktığı aşk yolunda

Yağmur dinmiştir lakin dinmemiştir korkusu

Herkesin kimsesi var, onun kimsesizliği

Yanmış bedene kurşun, kardeşin densizliği

Çaresiz baş eğilmiş, kadere razı; belli

Aşkı içinde saklar yüreğin sessizliği

Coşari gonca güller açmadan soldu gitti;

Ağlamaktan gözleri kan ile doldu gitti;

Alın yazgısı değil çektiği onca çile

Çıktığı yol ölüme varılan yoldu, gitti!

28.06.2021/Samsun

İbrahim COŞAR