Arz Ederim

Kırık düşlerden ör ahımı:

Aşkın recim edildiği her izlekte saklıyım ben

Resimleri yırttığım

Rüzgârın küfesinde saklı sarnıcım

Adam boyu acıların meramı…

Elbet öykündüğümsün

Elbet öldürdüğüm

En azından ötesi berisi yokken akşamın

Kanlı na’şında dünün

Sivri uçlu gerçek

Pas vermediğim her es.

Esense rüzgârın feri

Fendi ölü bir mevsimde saklı fermanı

Asla var olmamış bir aşkın

Solundaki yırtık

Demlendiğim her gece ayrı katık.

Nabzını alamıyorum artık varlığının

Atıfta bulunduğum hiçbir düşümde yoksun

Yıldızlı gecelerin esiri

Dünde kaykılmış bir gezgin gibi

Gezegenim bildiğim yüreğinden

Dökülen o son zerrede mi saklıydı öfken?

Ölümsüzlüğü dilemedim ben

Dilemması yalnızlığın

Dilaltı bir sevgiymiş seninki

Gözden ırak varlığın

Gönlüme katık idi oysaki yokluğun

Özlemlerin öznesi sen, dünde kalan sevgili

Beyanı mı artık sonun?

Tutulan nutkunda mevsimin

Açılan devasa bir yarasın artık sen

Atık bildiğim müzmin hüzünde sarılı tenim

Tutuşan değil sönen

Sürükleyen değil asla: bilakis süpüren

Önümü arkamı

Kıyama durduğum bir şiirden fazlaydın oysa sen.

Benlik olmayan bir müebbet

Diri bir sevginin katili seyyah göğün

Her yıldızı yoldaşım

Yoldaş bildiğim aşkın meali tükendiğim anbean

Türettiğim şu şiir ve kaygan zemin

Sonlanan günün rövanşı saklı içimde

İçerlediğim değilsin bile

İçtiğim avuç avuç hece

Siması tanıdık bu hüznün

Kefenimde saklı ölüsü ömrün

Yaşamakla aşılır mı sahi bu döngü?

Kolaçan ettiğim kadar arkamı önümü

Ölümsüz mizacında yalnızlığın

Varsın doğmasın güneş yeniden

Celladıma âşık bir ölüyüm ben

Öldürdüğün üstüne üstük neşem

Arz ederim son kere.