Volümsüz Sirayet

Çoktandır üstüme dökülmüş

Ölü toprağı/

Adım ne kimlerdenim

Kime karıştı bu ruhsalım

Söz ucuyla ilerlerken

Ve güzel yerlere

Nasipliyken

Duvara çarptı

Kalp odacıklarım

Seven yanlarım

Dürtülerim…

O türkü!

Ciğer yarasıydı

Yol ekseniydi

Saçlarıma düşen

Akların mecaliydi

Yara bulaştırdım

Yar soluklarına

Hiç açmamış güllerin nidasında

Solgun karanfiller kırmızıya hasretken

Sesimde sigara söndürdüm/

Tiz yanlarından dala düştü

Demeler…

Şimdi;

Bir sazın iç tellerinde

Yürek dolusu sevdayım

Küsmüş bakır tellere

Tezene yarım kalan

Yanım…

Volümsüz sirayetlere

Adayım kendi iklimimden