Yüreğimizden atamazken
Vuruyorlar en can alıcı yerinden
Tekrar tekrar acımak var ya
Düşüncesizce kıranlar yıkıyor

Şimdi düşünüyorum da
Arkamdan bakan güneşti
Güldüremediğim yüzümün
Aynasıydı belki yaralarım

Kanamasın diye çabaladıkça
Başka yerden çıkmalıydı
Yıllardır sessiz acılarımıdı
Yüreğimde çıbanlaştırdıklarım

Ancak kendime emanet ettiğim
Kimseye vermeye kıyamadığım
Yıllarca kanattığım ama kıyamadığım
Okşayıp okşayıp sevdiğim
Güllerimdi yürek çatlaklarım

Kendimi büyütememişim
Başımı koyacak ağlayacak birini beklemişim
Hep anne demişim
Yaralarımı büyüttüğüm gibi.

Yaralarımı saklayıp kıyamatıkça
Kendimi bitirdiğini görüyorum
Bıraktım artık kanasın
Bir gün kanamayı bırakacak
Güneşi göreceğim yanıbaşımda
Bir gün kanamayacak biliyorum
Biliyorum
Demet Akyürek