Firkat

Hayranlıkla yaratan sensin Rabbim vardırttın yanına sensin anladım

Bana yâr eyledin Rabbim sana şükrüm sonsuzdur hiç bitmez

Firkat beni yâre ulaştırır bakışıyla yandım canda canına vardım

Rabbim beni aşkla deryalara saldın aşkla her şeyi anladım

Sümbül yanağına bir gül kokusuna koştum kapısına ulaştım

Bir buse bahşedildi gül kokusuyla gönlüm der her an hoş tut

Başım üstüne ey gönlüm sen dağılma ben bakışına hayran kaldım
 

Artık ne üzgünüm ne gamım kaldı açtı hazan bahçelerimde bahar

Bağrıma sevinçleri doldurttun Rabbim aşkın sarılmasına bayıldım
 

Son demde aşk yaşanırmış anladım aşk girdi sevinçle bu canıma

Vardım badısabah o yâre sevinçten beni anlamasına hayran kaldım

Ey müşkül dünya ile dert sizler misafirimsiniz kalmadı bir hükmünüz

Artarken aşkım o yârin gamzesinde açan gül kokusuyla kendimi ona saldım

Mehmet Aluç