Bekleye Bekleye Gitti Garibim

Allah’ın bir şanssız  kuluydu  hoca
Tekleye  tekleye  gitti  garibim
Dertleri kendine  etmişti boca
Ekleye  ekleye  gitti garibim.

Herkese  her şeye olurdu ayar
Ne gözler görürdü ne kulak duyar
Önüne koydular bir bilgisayar
Tıklaya tıklaya  gitti garibim

Yok  idi dünyada ini-kovuğu
Yok idi ne  sarık ne  de  kavuğu
Mübarek sanırsın Legorn tavuğu
Gaklaya  gaklaya  gitti garibim

Ne  ağzı var idi ne  vardı dili
Nicedir  bitmişti aküsü-pili
Kitabın içinde bir kuru gülü
Koklaya  koklaya  gitti garibim

Yellere  salmıştı sanki cismini
Bilmezdi kimseler onun ismini
Koynunda kim bilir kimin resmini
Saklaya saklaya gitti garibim

Gelmişken  yaklaşık yetmiş yaşına
Gelmedik kalmadı onun başına
Sonunda yazdılar  mezar taşına
‘’ Bekleye bekleye gitti garibim’’

***************

Uzun  zamandır  uykuda  olan  ilham  perim  sevgili  Mehmet  Fikret  Ünalan'ın ''Allı  Pullu Umutlar'' Şiirinin  özellikle  son  üç dizesiyle  uykudan  uyandı.

Ne  demişti  o  dizelerde  üstad?