Aşığım

Mazlumu, garibi hakir görmemiş

Her varlığa kucak açmış aşığım.

Alnına hiç mi hiç leke sürmemiş

Mazisi tertemiz geçmiş aşığım.

Hakkı savunmuşum zulüm çağında,

Yürümüşüm boranında, çığında,

Gecenin zifiri karanlığında

Ak ile karayı seçmiş aşığım.

Doğmuşum Yunus’un sevgi selinden,

Çalmış, söylemişim halkın dilinden,

Deryami’nin Efkari’nin elinden

Âşıklık badesin içmiş aşığım.

Dokunup yaramı sızlatanlara,

Hep pişmiş aşıma su katanlara,

Durmadan ardımdan taş atanlara

Gül ve gülücükler saçmış aşığım.

Çoğa meyletmedim, yetindim azla,

Yolum buluşmadı sevinçle, hazla,

Yorgun omuzunda, kırık bir sazla

Gariptir, ben benden kaçmış aşığım.

 Gönlüm bir kervanın yükünü taşır,

Ahlarım, oflarım arşa ulaşır,

Yeryüzünde yalnız gölgem dolaşır

Ölmeden dünyadan göçmüş aşığım.

Yanık Ozan, yar olmadım zalimle,

Her bir kötülüğü kovdum elimle,

Hoşgörü çeşmemle, sevgi dilimle

Kini ve nefreti biçmiş aşığım.

Muhammet AVCI