İman Erleri

keskin bir iman yürüyüşü..eldivenin altinda sanki bir kaplan pencesi  varmis gibi..cesaretten mütevellit yorgun olabilirse yukünü omuzlamis beden, iste o zaman belki vazgecer  bu yuruyusten. hic kimsenin nankörce bir tebessume ihtiyaci olmadigini farkederek bu sessiz manzara seyrine  beyaz tanecikler altinda bir o kadarda nahif bir esaret hissederek yürür. kime yürür bu yozlasmis memkleketin sığ bilinclerinden kacan ıssız güzel. bunyesinin alışkın olmadığı ufku genis hayaline kavusmakmi bu iman arzusu, yoksa ölüme giden kelepceli yigidin dehlizlerdeki macerasinamidir konuşlanan hedef. menzil uzun ve resim heybetini almis artik , geri donusu olmayan bir hikayenin ortasinda , hemde hikayenin en guzel yerinde  olma mutluluguyla kaplar heyecan tum kalbini aşarak bu kibrini oyuncagi yapmis iman erlerini. durmak istemez , durursa cihad sona erer.  yıkılmışlık hissi siner dolar iman giysisine , sonra baslar hersey yeniden heyecan verici bir döngü icinde. sessiz kalmali yorulmamalı iman erleri, yurumeli ruzgarli kızıl vaktinde zikri  dinleyerek.  varsa bir tutku  nikotini seyre dalmali cekip cekip iman trenini , trenin ucunda Allahın rahmeti olduğunu bilerek..birazda zamanı seyre dalmalı , gelişine gidişine gelmişine geçmişine dalmalı beslediği özlemi iman damarından süzermişcesine. gelinebilecek en uç menzilde temas etmesi gereken bir öz varsa oraya kadar sıçratmalı bu damarlarından süzen her neyse..