Aşka Ayak Direrken

Savruldum bir rüzgarla, düşerek beden beden ,
Kamçı yemiş ruhumla geliyorum sana ben !...

Görsen de inanmazdın, gökte yarılan ayı,
Bize vakfedilmiş şey, öğrenmedik vefayı.

Bir gurur geçidinde, kaç zamandır bekledim,
Dağlarına kar yağdı diye çıkıp gelmedim !

Ne kadar benzeşirdi öykülerimiz oysa,
Aynı gün çıkmış gibi, ikimizede yasa.

Neylersin ki akmıyor dereler bir yatağa,
Herkes başını vurur bilinmedik bir dağa !

Suların yasasıdır, akamaz yokuşlara,
Ölürsün baka baka, gelip geçen kuşlara !...

Sağırdır kulakların, çığlık atar sessizlik ,
Çökerken koyaklara, derin bir kimsesizlik !

Yağma olur güllerin, yüz dönmez dağ lalesi,
Kaybedilen bir cengin olurken son hamlesi !

Bunlar hesabedilmez, aşka ayak direrken,
Ölümlerin en zoru, gelir insan gülerken !

Dön de bir bak dağlara, yağan karlar eriyor,
Bahar dallarımız da, yorgunluk gideriyor...

Kışlaklara inmiştik bir yayla türküsüyle,
Herkes başbaşa kaldı sonunda öyküsüyle !...