Yeşil Sarı Kahve Ve Trabzon

Uzaklaşmak istedim büyük şehirden. Belki kalabalık şehirlerden artık hoşlanmıyorumdur. Sessizliği sakinliği arıyorumdur. Eğer ki yalnızlığınızın dibine kadar yaşamak isterseniz sizi hiç tanımayan bilmeyen bir şehre gidin

Ama karadenizi seviyorsanız mutlaka Trabzon’a gidin. 

Ben hayatta çok şey sevmeyen biriyim sevdiğim şeyler çok bir elin parmağını geçmez belki de ben aksi biriyimdir geçinilmesi zor biriyimdir. Ama kiminle sohbet etsem mutlaka benimle konuşmasını bitiremez ve sohbet uzar gider. Kaçtım büyükşehirden memleketime döndüm ilk başta yabancılaştım oradan olmadığımı anladım. Ama bu önemli değildi yazın yeşil sonbahar sarı birde elinde bir bardak kahve varsa seyir zevkini yaşıyorsun. Yaşım ilerledikçe sakinliği arar oldum kimseye yeterince kendimi anlatamadım aldığım büyük darbeler beni toprağın kokusuna yağmurun anayurduna doğru itti bana Karadeniz ilaç oldu düştüysem kalkamamı sağladı kapımda beslediğim kediler en yakın arkadaşım oldu isimleri bile vardı Ferit , Bihter , Mami , Zeytin bir kaybolup bir gelen köpeğim leydi onlar bana güç verdi onarla ilgilenmek vakit geçirmek iyi geliyordu gel zaman git zaman memleketime ayak uydurdum tam anlamıyla ayak uydurdum ama ne yiyip ne içecektim burada gerçekler çıktı ortaya iş imkanı sıfır bir yerdeydim iş yüzünden dönmek zorundaydım. Bir yerden koparılma hissini orada yaşadım için için ağladım kimse fark etmedi zaten beni kimse yeterince tanımıyor bende fark edilmiyorum . Duygusal olduğumu kimse görmedi hayatımda bir gün tekrar dönermiyim bilmiyorum ama memleketimi hep özlüyorum.