Kürşad

Zifiri karanlık bir kış gecesi
Dışarıda uğuldayan rüzgarın sesi
Şahit olsun gök yüzünde yıldızların cümlesi
Kürşad'ın narasıdır bu duymayan kalmasın...

Kırk yiğidinle amansız bir kavgaya giriştin
Sen ki ey Kürşad kımız değil kan içtin
Bilmem Çin sarayında asker yerden mi biter
Bir Alperene düşen bin asker

Dayandın pahalıya satmak için canını
Vey ırmağı kudurmuş içecek kanını
Bahadırların bir bir düşerken toprağa
Kanlar oluk oluk aktı ırmağa

Sana geçit vermeyen Vey kurusun çöl olsun
Sen ki ey Kürşad Veyden Tunaya uzanan bir yolsun.