Hasret Mi Kaldım

Ben mi bu yaylanın gülü değilim

Bülbülün diline hasret mi kaldım.

Erenler yurdunda veli değilim,

Sevenler iline hasret mi kaldım.

Uzun yoldan geldim bekleme hancı

Yıllardır bitmiyor ben de bu sancı

Bütün dertlerimin sen de ilacı,

Ağlayan geline hasret mi kaldım.

Her taraf kurumuş çiçekler açmaz

Güneş erken doğup ışıklar saçmaz

Karanlık gecede böcekler uçmaz,

Yağmurun seline hasret mi kaldım.

Günden güne erir dağların karı

Çaresiz kalmışım ağlarım zarı

Alda gel yanıma gül yüzlü yari,

Erciyes yeline hasret mi kaldım.

Bülbüller konmuyor dağın başına

Kimseler bakmıyor gözün yaşına

Hayran kaldım onun kalem kaşına,

Uzatmış eline hasret mi kaldım.

DOĞANAY'ım yolcu gider uzakta

Bir kuzu meliyor kalmış tuzakta

Benim bu işlerim bitmez kızakta,

Kırık saz teline hasret mi kaldım.

Kemal DOĞANAY