Ağlamasın Şiirler

Bir gece düşü yaşadığım ,yitip giderken.
Maziye uzattığım hüzün müydü yoksa
Aşk gecelerin yitiği olmuş neylersin.
Vuslata çeyrek var , dörtte üçü yalan..
Bülbül olsan ne yazar lalezarlar talan...

Hep aynı şarkı ağlıyor uzakta tınısı.
Solmuş çiçekler çiğdemin yüreği hasret sarısı.
Sabaha düşer mi yağmurun buğusu...
Camlar var aşk yazılacak daha buğulara...
Ufku boyamışlar yine kapkara...

Böyle işte beklemek ölüm gibi hasretliyi.
Toprak kokusuna sarmak yüreğini...
Biraz yüreğini deşmek taşa kazmak adını.
Yer yok orda mozaik duygulara, sanat sensin.
Yeter ki bir garipti,ozandı... densin.

Sonra gelir kapına dostların ,tanıdıkların.
Anne yüreğinde kopar fırtına...
Toprakla kavgalı baban.
Eşin, kırılmış kolu kanadı duyulmaz hıçkırıkları.
Uzaktan seyredersin ağlayamayan çocukları.

Cadı/cık olmuş kızın susmaktır onda ağlayış.
Hani oğlun,aslanın namazına katılmamış.
Kardeş dedin bakışları boş,uzaktalar şimdi.
Salayı vermişler yuyun,musalladalar şimdi.
Sevenlerin dostların burdalar şimdi.

Haber vermeyin gardaşıma kış kıyamet,üşümesin bir daha.
Duymasın öldüğümü, koşar gelir sabaha.
Yazıktır,günahtır ...
Şiirlerle ağlayın ardımdan şiirler ağlamasın.
Vurun ismimi taşa hüvel baki yazın.