Ben Gönlümle Bir Yaprak

Ben Gönlümle Bir Yaprak

Aşkın yansıyan sureti düştü bu cana gönül uyandı

Gönül uyandı aşkla bu beden ruhla o canana vardı

Varmak pek meşakkatliymiş yola çıkınca anladım

Ben gönlümle bir yaprak bu gönül aşkla kıpırdadı

O cananın gönlüne vurulmamak elde midir ki aşkla

Oysa bu gönlüm daha düne kadar kendince uyuyandı

Elbet dirilmek için yanmak pişmek gerekirdi pişelim

Ey gönlüm erdin muradın bu benimle senin rüyandı

Tebessüm eden gönlümün sultanı sarayına geldi

Bak şimdiye kadar aşk o cananla karşında durandı

Düşsem de gönül zindanın bu benim sarayımdı

Zindan nurla aydınlanmış o aşkla karanlığımı aydınlatandı

Adıyla gönlümü kendimi süslediğim o canan ki canımdı

Gün içeri gönlümde güneş doğdu aşkla beni ısıtandı

Mehmet Aluç