Leyla Biliyor Mecnun Susuyor....

Sığmıyor artık sözcükler kınına
Yaralıyor savrulunca ortalığa
Dil bağımsız yürekten
Bir söz çıkıyor
Kör bir karanlığa , kör bir kurşun
Saplanıyor en olmadık zamanda
En çok acıyan yanımıza
Kan kaybediyor LEYLA
MECNUN'unsa elleri kanlı
 
Bin bir  cümleyle dolmuş heybe
Ama hiç birinde bir anlam yok,
Ağırlığı eğiyor belimizi
Söylesen anlamsız ,
Söylemesen  yük ağır.
Dökülüyor umulmadık bir anda dudaktan
LEYLA ağlamaklı..
MECNUN sağır.
 
Bir uçurumun kenarında şimdi MECNUN
LEYLA ise çelikten bir kafeste
Ne çöl kaldı aşacak
Ne efsane artık efsane
Yitirilmiş aşka inanç..
Taşıdıkça taşlaşıyor kelimeler
LEYLA biliyor
MECNUN susuyor…