Kafeste

Kocaman kafesler yapmışlar

Taştan ,tahtadan ,demirden

Koymuşlar içine insanları

Camdan, çamurdan

Yüreklerine de

Nefret

Yüreklerinde

Sevmek

Yüreklerinde

Özgürlük

Hadi uç demişler uça biliyorsan

Ayaklarına bağlamışlar taşları

Yolmuşlar kırmışlar kanatları

Zormuş insan olmak

İnsan olup kafeste kalmak

ötsen kuş sanırlar

Sussan ahmak

Zordur insan olmak

En zoru da kafeste insan kala bilmek

 

Gelmez i beklemek değilmiş  zor olan

Geleni kabullenmek değmiş  marifet,

Hayat denen, bir kafeste

İnsan  kalabilmekmiş belki de  mutluluk…..

 

Silgisizce