Şiire Gebe Geceler

geceler gebedir şaire,
herkesin uyuduğu saatlerde
o gözlerini  kaybeder ,gecenin karanlığında
ruhu dalar çok uzaklarda yanıp sönen ışıklara
her gölge bir anlam kazanır ,tüm anlamsızlıklara inat
katar katar trenler geçer bin bir dert yüklü
çoktan dişlerle buluşmuştur tırnakları
yola düşmüştür beynini uyuşturan karıncalar
vatan der, aşk der, bülbül der , güle yanık
İlhamını  arar gözlerini diktiği tavanda
ama içinden düşmez ne mısra nede bir satır..
en çok acıyan yanı sızlar
yüreğindedir en büyük kor  ,en derin yanık
bin küfür  olmuşken gülüşü…
bir anda aklına düşer yarin gamzesine konan tebessümü
o karanlığın kılıcını tutar elli
yırtar karanlığı kalemi
bir gazete parçasına düşer ilk mısra
                           BEN GÖNLÜME TEK SENİ YAR BİLDİM
                           BİR TEBESSÜMÜNE, GÖNÜL VERDİM
                           KARANLIĞIM YOK OLDU GAMZEN DE
                           GAMZEN DEYMİŞ  BENİM HÜRRİYETİM…..
Herkesin gözlerinin uykuya yenildiği saatlerde
Karanlığı deler şair
Herkesin  unuttuğu  saatlerde
En sızlayan yerinden, öper ilham perisi
O hatırlar her şeyi
Kalemi kılıç yapar verir eline
Sallar durursun  gecenin yedi başlı devine
HER DEV BİR ŞİİR OLUR
DOĞAR GECENİN İÇİNE……………
 
silgisizce