Hayatın Harcadıklarına

Hayatımda hiçbir şeyi başaramadım

Bir işten de alın akıyla çıkamadım

Çok denedim çok darlandım
Gene de kimseye yaranamadım
 
Ne hayırlı evlat, ne iyi bir avrat
Ne dost, kardeş, akraba
Ne evlatlarını memnun edebilen bir ana
Olamadım şu dünyada
 
Çalıştım getirdim yetmedi
Sevdim söyledim kıymet bilmedi
Saygıda kusur etmedim bir anlam vermedi
Düşündüm durdum hatam neredeydi?
 
Konuştum suçlu oldum, sustum nasıl da ketumdum
Ben onların gözünde hep “ÖTEKİ” olmuştum
Koştum durdum kan ter içinde kaldım
Ben yıllar oldu uyku nedir unuttum
 
Hayat beni hoyratça harcadı
Kederin yüzümde çizmediği yol kalmadı
Ellerim ayaklarım nasır bağladı
Aslında benim ne hayallerim vardı…